Kristin Fridtuns skeive sommer

Hei, Kristin! Hvordan ser sommeren din ut i år?

– Eg har nettopp kome heim frå ein hyttetur i Engerdal og ei helg hjå foreldra mine i Elverum, og snart skal eg til svigerforeldra mine på Voss. Det er stort sett slik eg ferierer, anten det er pandemi eller ikkje. Eg synest jamt over at det er betre å reisa gjennom bøker enn å reisa sjølv.

Hvilken lhbtqi+person ville du latt planlegge ferien din og hvorfor?

– Bjørn Hatterud! Han er ein fredsam og litt engsteleg innlandstype, akkurat som eg, samstundes som han kan mykje og kjenner mange spanande folk. Eg er overtydd om at han kunne ha laga eit ferieopplegg som var lærerikt, triveleg og ikkje altfor tettpakka.

Beste sommerminne?

– Det må vera då Ida (som eg no er gift med) og eg tok mot til oss og drog på hyttetur saman sumaren 2012, etter å ha kurtisert kvarandre per brev i månadsvis.

Trenger vi «skeiv litteratur»?

Hva er skeiv litteratur? Hvem er den ment for? Har vi egentlig behov for merkelappen «skeiv» når vi snakker om bøker? Og må den skeive litteraturen alltid være så dyster?

Verste sommerminne?

– Då eg som barn brått forstod kvifor vaksne folk stadig kom med åtvaringar og råd mot urinvegsinfeksjon.

Liker du spontane turer eller er du en planlegger?

– For å seia det slik: Ein gong i barnehagen gjekk eg heilt i oppløysing fordi ein annan barnehage kom på overraskingsbesøk. Så ein viss grad av planlegging må det vera, men innanfor den planlagde ramma er det visseleg rom for spontane turar og påhitt.

Hvis du får gjester fra utlandet, hva vil du vise frem av Norge? Og hva vil du ikke vise frem?

– Det meste som inneber trengsel og lange køar, måtte dei ha utforska utan meg. Elles er eg fleksibel. Om dei hadde kome hit til Lillehammer, hadde nok Lysgårdsbakken, Maihaugen, Lillehammer Kunstmuseum og kafeen i Søndre Park stått høgt på lista mi.

Hva ville folk blitt mest overrasket over at DU gjør om sommeren?

– Her om dagen prøvde eg ein av sumarkjolane til den yngste systera mi. Det blir nok ikkje ein vane å gå i kjole, men eg har stadig meir glede av å prøva ut ulike stilar og kjønnsuttrykk. Tidlegare kunne eg tenkja at alt måtte «passa», til dømes at eg burde ha «herresveis» sidan eg stort sett går i «herreklede». Men kvifor det? Eg vil senda ei stor takk til transrørsla, for det er fyrst og fremst transfolk som har lært meg å ta kjønnskonvensjonane mindre høgtidleg.

Pride: Er det mest party eller mest protest?

– Eg saknar eit meir stillfarande alternativ her. Som Hannah Gadsby seier i Nanette: «Where are the quiet gays supposed to go?» For meg er pride fyrst og fremst historietime, vitamininnsprøyting og eit glitrande høve til å driva folkeopplysing.

Hva leser du/ser du på i sommer?

– Eg er i gang med den store biografien til Johan Svedjedal om Karin Boye, «Den nya dagen gryr» (2017). Parallelt med det les eg opp att ein del av bøkene hennar. Så det blir nok fyrst og fremst ein Boye-sumar, dette.

Favorittsommerlåt?

– Noko av Håkan Hellström! Til dømes «En vän med en bil».